Jan Żabczyc

(Jan Karol Dachnowski) 

Symfonie anielskie

abo

Kolęda mieszkańcom ziemskim od muzyki niebieskiej,

wdzięcznym okrzykiem na Dzień Narodzenia Pańskiego zaśpiewane,

które usłyszane Roku Pańskiego 1630

Armoryka

Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak

Na okładce: Gherardo Starnina (1398-1409), Muzykujący aniołowie (fragment),

licencja public domain, źródło: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Gherardo_Starnina_.jpg

This file has been identified as being free of known restrictions under copyright law,

including all related and neighboring rights.

Tekst wg edycji:

Jan Żabczyc

Symfonie anielskie

abo Kolenda etc. 

Wydał Alfred Brodnicki 

Nakładem Akademii Umiejętności

Kraków 1913 

Zachowano oryginalną pisownię.

© Wydawnictwo Armoryka

Wydawnictwo Armoryka

ul. Krucza

27-600 Sandomierz

http://www.armoryka.pl/

ISBN 978-83-7639-093-2 

Do Czytelnika.

Nie mam w szkatule chudej arabskiego złota,

Ni rzemieślnicą ręką lanego klinota,

Ani z gór sauromackich srebra brantowego;

Ja to daję, co snadź mam najkosztowniejszego:

Z rąk anielskich cytary i chwalebne strony,

Któremi się Bóg cieszy na świecie widomy.

Dość na tym, że Hipokren bije tobie czołem,

Nie kartę, lecz animusz przyjmi sercem wesołym.

Jan Karol Dachnowski

Symfonia pierwsza.

Łaska nieba górnego dziwną rzecz sprawiła

U ludzi: Panna czysta Syna porodziła,

Którego żaden rozum ogarnąć nie może.

Awtowane gwiazdami opuściwszy łoże,

Spuszcza się na padolne Bóg wieczny nizkości,

Żywot sobie obrawszy Panieńskiej w światłości,

Kędy bez zmazy stanął, a stamtąd, jak iny,

Do obory zstępuje. O! jakie nowiny!

Luczną odmianę czyni ten, co jest bogaty,

Królewicz, patrz, przychodzi na ten świat bez szaty.

Członki jego pieszczone w żłobie położono,

Zimnem i niedostatkiem przykrym okrążono;

Królowie mu z podarzem nizko się kłaniają,

Osieł i wół Dzieciątko parą ogrzewają.

Wesoły pokój ziemi śpiewają dworzanie

Sławę z chwałą niebiescy tobie, wieczny Panie.

Zaczym każdy mieszkaniec w tym ziemskim kieracie

Dziś bądź ochotnym, a ty, gospodarzu bracie,

Rozkaż wina nalewać, my śpiewać będziemy

Nowe pieśni Dzieciątku i rozkołyszemy .

Symfonia wtóra.

Ach, zła Ewa nabroiła,

Kłopotu nas nabawiła,

Z wężem sama rozmawiała

I jabłuszka skosztowała,

 Nabroiła.  

Adam z raju wypędzony

Zostawił płód zarażony,

Ale go z kłopotu tego

Matka Syna przedwiecznego

 Wybawiła.

Robak chytry zwiódł mężatkę,

Za tę winę sam wpadł w klatkę.

Bo mu głowę podeptała,

Która od wieku przyść miała,

 Białogłowa.

Czego dawno pożadali

Cni ojcowie, oglądali,

I już dziś są wypełnione

Od proroków objaśnione

 Święte słowa.

Dziś we żłobie odpoczywa,

Z nieba zszedszy, prawda żywa.

Które nie będzie zawarte,

Owszem na wieki otwarte,

 Że Zbawiciel

Od aniołów ogłoszony,

Z Panny w stajni narodzony,

Skąd wesele nam przynosi,

Miły pokój ludziom głosi

 Odkupiciel.

Symfonia trzecia.

Niesłychana to nowina:

Porodziła Panna Syna

Dla ziemskiej włości

Z wiecznej miłości.

Okazała niebieskiego

Pana stworzenia wszytkiego

Nam Zbawiciela.

Odkupiciela.

W Betleem go dziś powiła

I w jasłeczkach położeła,

Temu wół, osieł

Pokłon przynosił,

Na niezgrabne swe kolana

Przypadając, chwali Pana

I parą grzeje

Nasze nadzieje.

Z tej nowiny i anieli,

W górnym gmachu co siedzieli,

Dziś się spuszczają.

Jawną cześć dają

Królowi narodzonemu,

Na okup oświadczonemu;

Ten grzesznych zbawi,

W niebie postawi.

Pastuszkowie Pasterzowi

Na multankach grać gotowi;

Choć Pasterz młody,

Przestrzega szkody,

Aby ludzi nie psowała,

Ale raczej szwankowała

W swojej zabawie.

A przy tej sprawie

Panna wesoła i Matka

A z nią Józef stary tatka.

Graj, pasterzu, graj

Wesela dodaj.

Troje słońca zabłysnęły

I winnice zakwitnęły

Engadzkiej góry.

Przyszedł Pan z chóry,

Przyszedł z wojski anielskimi

Stanowić pokój na ziemi

I chwałę w niebie,

A tę dla siebie.

Gwoli Panu gdy weseli

Na powietrzu archanieli,

I my też z nimi

Pląsać będziemy.

Symfonia czwarta.

Przy onej gorze

Świecą się zorze,

Pasterze się uwijają

I na multaneczkach grają,

Nie wiem dlaczego.

Przybądżmy do nich,

Poznamy po nich,

Czyli nie wiedzą o Panie

I kędy jest święte stanie..................

Symfonia piąta.

Lata upłynione,

Grzechem utopione,

Teraz się zwracają,

Synaczkiem wspierają

Boga przedwiecznego.....................

Symfonia szósta.

Jezus, Pan nad pany,

Przed laty przejrzany,

Na świat zstąpił,

Aby grzech przemierzły

A Bogu obmierzły  .....................

Symfonia siódma.

O tej dobie

Leżał w żłobie

Syn wiekuisty

Z Panny przeczystej.

Ta Dziewica   

Królewica

Nam porodziła......................

Symfonia ósma.

Jezus nam się narodził,

Wszytek świat oswobodził

Od grzechu okrutnego

I czarta szkaradnego.

Lucyper teraz wyje,   

Z dobyczy nie utyje,

Której w raju był dostał................

Symfonia dziewiąta.

Ej nom ej Wszytek świat dzisia wesoły,

(Powtórz) Wszytek świat dzisia wesoły,

Ujrzawszy z nieba anioły.

Ej nom ej Dzieciątko się narodziło..................