Jan Karłowicz

DZIESIĘĆ PIEŚNI MAZURSKICH

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

I.

II.

III.

IV.

V.

VI.

VII.

VIII.

IX.

X.

Kilka uwag o pieśniach powyższych.

DZIESIĘĆ PIEŚNI MAZURSKICH

Karłowicz Jan

Znany autor zbioru przysłów dolno-niemieckich, H. Frieschbier, zamieścił w tomie XXI nowego pocztu zbioropisma Altpreussische Monatsschrift (str. 59 do 80) dziesięć pieśni mazurskich po polsku, z przekładem niemieckim. Zdało mi się rzeczą stosowną powtórzyć je tutaj, ile że się znajdują w mało znanym i dostępnym czasopiśmie, a różnią się nieco od znanych u nas odmianek. Po tekście dodaję parę uwag porównawczych i językowych tutaj zaś nadmienić muszę, iż, jak widać z przedmowy Frischbiera (str. 59), pieśni tych dostarczyli mu panowie Sembritzki(tak) z Margrabowej (N. 1, 2, 3, 4, 8, 9, 10) i Sakowski z Tylkowa (Scheufelsdorf w powiecie Szczycieńskim, N. 5, 6, 7), wziąwszy je z ust ludu. Dr. Jul. Ossowski przejrzał i ustalił tekst, zacierając (dodaję to od siebie) drobniejsze odcienie wymawiania gwarowego, dodał także objaśnienie wyrazów trudniejszych, z którego w części korzystam w uwagach po tekście zamieszczonych.

I.

1. Ty dziewczę, piękne moje kochanie,

O tobie zawsze jest moje dumanie;

 Ach ty moją musisz być,

 Moją wolę uczynić.

2. „Ach stanę ja się złotą kaczeczką

 I polecę ja w lasy daleko,

A ja twoją nie będę,

 Twojej woli nie uczynię".

3. A ja się stanę złotym kaczorem

 I polecę ja lasem i borem,

A ty moją musisz być,

 Moją wolę uczynić.

4. „Przedziergnę ja się w rybeczkę młodą

 I popłynę ja głęboką wodą,

A ja twoją nie będę,

 Twojej woli nie uczynię".

5. A ja zapuszczę siecie i wędę

I cię z głębokiej wody dobędę,

 A ty moją musisz być,

 Moją wolę uczynić.

6. „Ze mnie się stanie zając wesoły

 I polecę przez góry i doły,

A ja twoją nie będę,

 Twojej woli nie uczynię".

7. A ja się stanę wesołym chartem,

 Tak ciebie złapać mnie będzie żartem,

A ty moją musisz być,

 Moją wolę uczynić.

II.

1.Z tamtej strony jeziora

 Stoi lipka zielona,

 A na téj lipce, na tej zielonéj,

 Trzy ptaszkowie śpiewały.

2.Nie bylić to ptaszkowie,

Ale trzy braciszkowie;

Te między sobą o pięknej dziewczynie

Wszyscy trzy się spierali.

3.Jeden mówi: to moja;

Drugi mówi: jak bóg da;

A trzeci mówi: moja najmiłejsza,

Drugiemu cię nie oddam.

4.Niezadługo wesele;

Pierwszy mówi: się strzelę,

A drugi mówi: nie będę rozpaczał,

Nie będę się frasował.

III.

1. Gdzie pojedziesz, Janku,

 Na twym wronym koniu?

 Czemużźe nie wstąpisz

 Do mojego domu?

2. „Jakże ja mam wstąpić?

 Nad okienkiem jadę,

 Twoje modre oczki

Za sobą ja wiodę".

3. Żebyś ty mnie, Janku,

 W sercu twojem kochał,

 Toćbyś do mnie wstąpić

 Nigdy nie zapomniał.

4. „Tobie ja narzekać

 Przyczyny nie dałem,

 Bo cię w mojem sercu

 Nigdy nie kochałem".

5. Ach żebym twym słowom

 Nigdy nie wierzyła!

 Teraz aż do śmierci

 Będę się trapiła.

Koniec wersji demonstracyjnej.

IV.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

V.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

VI.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

VII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

VIII.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

IX.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

X.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Kilka uwag o pieśniach powyższych.

Niedostępny w wersji demonstracyjnej