Maria Hagen

PROBOSZCZ Z SZETYNY

Konwersja: Nexto Digital Services

PROBOSZCZ Z SZETYNY

Hagen Maria

Śliczna noc czerwcowa zapalała w gęstych zaroślach ogródka, otaczającego plebanię Szetyńską, tysiące świętojańskich światełek, które, niby gwiazdki z nieba spadłe, migotały wolnym ruchem nisko po nad ziemią, po nad strumykiem wijącym się po ogrodzie i uciekającym ku wsi, położonej nieco niżej, jakby u stóp swojego plebana.

Proboszcz Szetyński, sędziwy staruszek, siedział na wązkim ganku swego domu, i z rękami opartemi na poręczach słomianego fotela, rozglądał się dokoła.

Jasność letniej, chociaż nie księżycowej nocy, padała na białą głowę staruszka, twarz pooraną licznemi zmarszczkami, tchnącą wielką dobrocią i słodyczą bez granic, tym wdziękiem podeszłego wieku, jakim tak rzadko jednak lata piętnują bieg swój na twarzy ludzkiej.

Koniec wersji demonstracyjnej.