Maria Konopnicka

SZKOLNE PRZYGODY PIMPUSIA SADEŁKO

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

SZKOŁA

SZCZĘŚCIE RODZINNE

LEKCJA TAŃCA

ROZSTANIE

MARSZ Z KUCHNI

KATASTROFA

BIJATYKA

PIMPUŚ BUTY CZYŚCI 

LIST

W NOSKA

PIMPUŚ ŚMIAŁEK

POSTANOWIENIE

SZKOLNE PRZYGODY PIMPUSIA SADEŁKO

Maria Konopnicka

SZKOŁA

Szkoła pani Matusowej

głośne w świecie ma przymioty,

uczęszczają do niej wszystkie

dobrze wychowane koty.

Już to sam nieboszczyk Matus

był wybornym pedagogiem

i prowadził przez lat wiele

znaną pensję "Pod Batogiem"

Kot to był uczony wielce:

a siadywał na zapiecku,

pomrukując sobie z cicha

po łacinie i po grecku.

Osierocił wszakże szkołę

i zostawił żonę wdowę,

gospodarną,zabiegliwą,

jejmość panią Matusową.

Szkoła dalej szła swym trybem, 

tylko znak jej "Pod Batogiem"

usunięty został ze drzwi, 

a zrobiony: "Kot z Pierogiem"

Łatwo pojąć,jak ta zmiana 

rozszerzyła pensji sławę, 

młode kotki na naukę 

biegły jakby na zabawę. 

Jedna matka synka wiodła, 

druga swą córeczkę małą 

byle każde z pensji godła 

choć kruszynkę skorzystało. 

Nic milszego bowiem dziatki,

jak kot pięknie wychowany, 

taki,jak go tu widzicie,

nad miseczką od śmietany. 

SZCZĘŚCIE RODZINNE

Żyli sobie wtedy w mieście

imci państwo Sadełkowie,

którzy mieli jedynaka,

cudo- kotka, co się zowie!

"PIMPUŚ" było mu na imię,

skóra szara w żółte łaty.

Cały dzień na rękach siedział

to u mamy, to u taty.

Rano, wieczór pan Sadełko

jedynaka brał pod boki,

mile sobie przyśpiewując

wyprawiali różne skoki.

A pieścili, a chuchali,

a broń Boże do roboty!

Zawsze tylko: "Mój ty skarbie!

Mój ty srebrny! Mój ty złoty!"

O, nic nie ma piękniejszego 

nad rodzinne, błogie życie!  

Słodycz jego i rozkosze 

na obrazku tym widzicie.

Szybko biegną miłe chwile.  

Czas przemija lotem ptaka...

Nie ma rady! Trzeba zacząć 

wychowanie jedynaka.

Pimpuś wyrósł jak na drożdżach,  

ale w głowie - same psoty.  

W jego wieku dawno siedzą 

nad książkami inne koty.  

Tak więc państwo Sadełkowie  

rozstają się z dzieckiem drogim  

i oddają we łzach synka  

na naukę "Pod Pierogiem"  

LEKCJA TAŃCA

Ledwie Pimpuś wszedł do szkoły,

wnet usłyszał skoczne dźwięki,

właśnie brały lekcję tańca

i panicze, i panienki.

Pierwszy Filuś, z białym gorsem

wdzięcznie ujął się pod boki

i podniósłszy lewą nóżkę

śmiało daje sus szeroki.

Przy nim śliczna Kizia- Mizia

w żółtej szarfie, w wielkiej kryzie,

w sukieneczce tańczy białej. . .

Czy widzicie Kizię- Mizię?

Za nią hasa Łupiskórka,

tancerz znany z swej ochoty,

celujący uczeń szkoły,

co wyprzedził wszystkie koty.

Dalej Lizuś i Trojaczek

trzymają się za pazurki,

naśladując żwawo skoki

wybornego Łupiskórki.

Z uwielbieniem i zazdrością

patrzy na to Pimpuś z dala.

Rad by także ciąć hołubce,  

lecz brak stroju nie pozwala.

Wnet też pani Matusowa  

wstążkę wiąże mu u głowy  

i u pasa zręcznie spina  

półgarnitur nankinowy.  

Miauknął Pimpuś zachwycony  

tak przedziwną toaletą  

i do tańca zaraz staje 

z piękną panną Sofinetą.  

Sofinetka z wdziękiem, wodzi 

spuszczonymi w dół oczyma,  

a że jeszcze jest nieduża,  

więc łapeczkę w buzi trzyma.  

Pimpuś omal z garnituru 

i ze skóry nie wyskoczy;  

przy muzyce idzie kociej

do wieczora bal ochoczy.

Kot nie może być niezgrabnym 

jakby niedźwiedź jaki bury...  

Gdyby ruszyć się nie umiał,  

któż by łowił myszy, szczury?

Koniec wersji demonstracyjnej.

ROZSTANIE

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

MARSZ Z KUCHNI

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

KATASTROFA

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

BIJATYKA

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIMPUŚ BUTY CZYŚCI 

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

LIST

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

W NOSKA

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

PIMPUŚ ŚMIAŁEK

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

POSTANOWIENIE

Niedostępny w wersji demonstracyjnej