Bruno Jasieński

WIERSZE Z CZASOPISM

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

POGRZEB RENI

WIOSENNO

NA RZECE

ZemBY

[ZMĘCZYŁ MNIE JĘZYK...]

DO FUTURYSTÓW

ZAKŁADNICY

WIERSZE Z CZASOPISM

Bruno Jasieński

POGRZEB RENI

Tobie Malutka, wszystko co dobrego
napisałem i napiszę kiedykolwiek

Motto:

"Jak chcesz wrzeszczeć - ciszej wrzeszcz!...

Przyjdą ludzie!.... światła wniosą!..."

Jasieński

1. Zielone noszą suknie z muślinu i trawy

Bez źrenic mają oczy jak ludzie w obłędzie.

Nocą raz je widzieli schodzące nad stawy,

Gdzie pośród czarnych lilii śpią żółte łabędzie.

Kiedy palce drapieżne jak wściekłe pająki

Na klawisze rozpuszczą i każą się prężyć -

Krowy ryczą w oborach spędzane na łąki

I szczury z nor wyłażą zezować na księżyc.

Ranki teraz są chłodne i mienią się strachem.

W pokojach szepcą szafy i tańcują stołki.

Nocą długo ktoś chodził koło moich sztachet,

A na progu znalazłem czerwone fiołki...

2. Przyjechali wieczorem, o zmierzchu.

Nikt nie wyszedł otwierać im bramy.

Zatrzymali się z dala od mieszkań.

Poszli w górę tylnymi schodami

Nikt nie widział ich przedtem i potem,

Mieli w rękach narcyzy i róże.

Gdy nad ranem wracali z powrotem,

Cichy płacz było słychać na górze.

3. Chodził pajac po pokoju,

Na nogach się huśtał.

Ktoś się długo w sali stroił,

Nie pozwalał pójść tam.

Aa aa

Moja mała będzie spała.

Nie wpuszczę tu żadnych ludzi,

Jeszcze mi ją kto obudzi.

Chodził wiatr, wpadł do sali

Tam i drzwiami stuknie.

Aa aa

Moja mała będzie spała

Powróciła dzisiaj z balu

W wieczorowej sukni.

4. Ubierali ją po cichu, zatrzymali zegar.

Dwóch wkładało pantofelki, jeden znosił kwiatki

Tulipanów nie mógł znaleźć, po ogrodach biegał.

Białe kwiatki, kwiatki w ratki Panabogamatki.

Kto znów chce się ze mną widzieć?

Teraz już jest noc.

Powiedzcie im, że mnie nie ma.

Niech idą na lewo.

62-622 to nie mój telefon...

Chodził pajac po pokoju

Do samego rana.

Ktoś ją długo w sali stroił.

Jeszcze nie ubrana.

Takie głupie bywa życie...

Chodził pająk po suficie.

Aa aa

Patrz, patrz, jak ładnie!

Jak on nie upadnie!

Chodził, chodził, drogę macał, huśtał się jak ślepy...

Niech już oni sobie idą.

Po co oni znów

Grają one-stepa.

Renia nie chce tańczyć...

Renia jest zmęczona...

Powiedzcie im niech przestaną.

Już jest późno przecież

Zaraz będzie rano...

5. Teraz noc gdacząc jak kura

Zniosła okrągłe księżycowe jajko.

... Widzisz, on płacze, że nic nie wskórał.

Chodź, to ci zaraz opowiem bajkę...

Był raz sobie taki pajac,

Co się śmiać nie umiał.

Raz się pajac cjanku najadł,

Chorował i umarł.

Aa aa

Spadłą z nieba jedna gwiazdka.

Taka mała opowiastka.

Co to komu po tem.

Kto by się kłopotał.

6. Jak chodzili naokoło, coś szeptali przy tem.

Mieli twarze bardzo blade, poplątali nici.

Ktoś przychodził nieznajomy o ręce się pytał.

Pokazali mu na księżyc, skurczył się i przycichł.

Ta tak tak tak

Taka mała figurynka

Wydłużała się, słuchała,

Słaniała się, bladła.

Księżyc wszedł za chmury –

Z etażerki spadła!...

Aaaaa!!

7. Poszły koła po wodzie

Duże – małe – duże

Ktoś ich widział jak uciekli.

Podeptali róże.

Kraków, noc 24 V 21

WIOSENNO

genialnej recytatorce tego wiersza
p. Irenie Solskiej-Grosserowej

TARAS koTARA S TARA raZ

biAłe pAnny

poezjAnny

poezOwią poezAwią

poezYjne poezOSny

MAKI na haMAKI na sOSny

rOŚnym pełnowOSnym rAnem

poezAwią poezOwią

pierwsze

szesnastoLEtnie LEtnie

naIWne dzIWne wiersze

kłOSy na włOSy bOSo na rOSy

z brUZDy na brUZDy jAZDy bez UZDy

słOńce uLEwa zaLEwa na LEwo

na LEwo na LEwo na LEwo prOSTo

OSTy na mOSTy krOST wodorOSTy

tuPOTY koPYT z łoPOTem oPADł

oPADł i łoPOT i łoPOT i POT.

Koniec wersji demonstracyjnej.

NA RZECE

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZemBY

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

[ZMĘCZYŁ MNIE JĘZYK...]

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

DO FUTURYSTÓW

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

ZAKŁADNICY

Niedostępny w wersji demonstracyjnej