Witold Oleszkiewicz
"Fraszki igraszki"

Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok, 2013
Copyright © by Witold Oleszkiewicz, 2013

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Skład: Wydawnictwo Psychoskok
Projekt okładki: Wydawnictwo Psychoskok
Zdjęcie okładki © Annykos - Fotolia.com

ISBN: 978-83-7900-121-7

Wydawnictwo Psychoskok
ul. Chopina 9, pok. 23, 62-507 Konin
tel. (63) 242 02 02, kom.665-955-131

wydawnictwo.psychoskok.pl
e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl

Witold Oleszkiewicz

Fraszki igraszki

Wydawnictwo Psychoskok 2013
Konin

BIEDA

Bieda

Gdy  wymaga  namysłu

Każdego  grosza  wydanie

Niezbędne  każdej  rzeczy

Długie  używanie

Dlatego  nie  stać  biednego

Na  kupowanie  byle  czego

Niepokój

Bogaci  posiadają

Biedni  im  zagrażają

Skrajności

Z  dobrobytu  znudzenie

Z  nędzy  upodlenie

Bez  wojen  i  głodu

Wszyscy  pragną  dobrobytu

I  pewności  bytu

W  błoto

Kto  buble  kupuje

Pieniądze  marnuje

Wg  G.  Herberta

Definicja  nędzy  jest  taka  :

"Nadzieja  chlebem  biedaka"

Zubożenie

Nawet  jeśli  kiedyś

Żyło  się  bogato

To  w  skromnym  życiu

Też  wiosna  jest  i  lato

Straty

Kto  nie  ma,  nie  traci

Traci,  kto  się  wzbogacił

Lepiej  tracić  niż  nie  mieć

Gdzie  bieda

Na  rząd  narzekanie

Nigdy  nie  ustanie

Nędza

Człowieczeństwo  z  nas  wypędza

Od  zawsze

Przy  suto  zastawionym  stole

Dalekie  ubogich  niedole

Dostatek  tak

Nędza  kultury  nie  napędza

Pieniądze

Ubodzy  niezbędne  potrzeby  zaspokajają

Bogaci  na  przyjemności  je  wydają

Utracjusze

Rozrzutni  dzisiaj  mają

Jutro  do  biedy  wracają

Bliżej

Ludzie  biedni

-  Z  natury  -

Żyją  bliżej  natury

Bieda

Godnie  żyć  nie  da

To  niemoralne

Luksusem  w  oczy

Kłuć  nie  wypada

Gdy  wokół  głód,

Smród  i  bieda

Krotochwila

Szczęście  w  biedzie

Krótkie  będzie

Do  czasu!

Niestraszna  bieda  i  niewygoda

Gdy  w  domu  miłość  i  zgoda

Etacik

Zbyt  niskie  pobory

W  życiu  niedobory

Karnawał  w  Rio

Szaleństwa  karnawałowe

Choć  krótko  trwają

Rzeszy  Brazylijczyków

Sens  życia  dają

Z  wyboru

Niejeden  ubogi

Przez  nałogi

Na  śmietnik

Utrata  żony  i  dzieci

Pracy,  mieszkania  i  nadziei

Światełko  w  mroku

W  beznadziei  promyk  nadziei

Różnica

Życie  skromne  szczęście  dać  może

Bieda  szczęściu  nie  pomoże

Emigracja  zarobkowa

Ludzie  tam  wyjeżdżają

Gdzie  lepiej  mieć  mają

Jedno  pewne  co  zyskają

To  język  obcy  poznają

Mniej  barw

Kiedy  się  biednieje

Świat  z  lekka  szarzeje

Niedobrze

Młodości  zatrzymać  się  nie  da

Lecz  gdy  niedojrzałość  się  zatrzyma

To  dopiero  bieda

Dają,  dają

Pieniądze  swą  rolę  spełniają

Gdy  szczęście  ludziom  dają

Handlowcy

Zalegających  towarów  się  pozbywają

Gdy  promocje  ogłaszają

A  cierpliwi  klienci  z  nich  korzystają

Gdzie  nędza

Podstawowe  zadanie

To  brzucha  napchanie

Głód

Opuszczają  nas

Wzniosłe  ideały  i  uniesienia

Gdy  zabraknie  jedzenia

Zubożenie

Możliwości  ograniczenie

Dopóty

Dopóki  lodówka

Nie  świeci  pustkami

Czujemy  się  życia  panami

Różne  światy

Rozmowa  z  chorym  zdrowego

Jest  jak  z  głodnym  sytego

Bieda

Gdy  w  portfelu  hula  wiatr

Mniejszy,  smutniejszy  jest  świat

Taka  psychika

Człowiek  uboższy

Czuje  się  gorszy 

Z  głową

Pieniądze  jedynie

Mądrze  wydawane

Nie  zostają  zmarnowane

DOBROĆ

Pewnik

Nie ma cenniejszych wartości

Od dobroci i miłości

Pomaganie innym

Twa pomoc jest wtedy prawdziwa

Gdy z wędką, nie z rybą przybywasz

Odrobina

W każdej bezinteresowności

Cząstka egoizmu gości