Barbara Wrzesińska, 

Magdalena Wrzesińska

Wichrowe opowieści

Wersja Demonstracyjna

Wydawnictwo Psychoskok
Konin 2018

Barbara Wrzesińska, 

Magdalena Wrzesińska
„Wichrowe opowieści”

Tom VII

Copyright © by Barbara Wrzesińska, 2018

Copyright © by Magdalena Wrzesińska, 2018

Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. 2018

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie

 może być reprodukowana, powielana i udostępniana w 

jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Redaktor prowadząca: Wioletta Tomaszewska

Obrazy akrylowe i fotografie: Barbara Wrzesińska

Rysunki: Magdalena Wrzesińska

Skład: Jacek Antoniewski

Projekt okładki: Robert Rumak

Korekta: Emilia Ceglarek

Ilustracje na okładce: © Patryk Kosmider – Fotolia.com

Skład epub i mobi: Kamil Skitek

ISBN: 978-83-8119-163-0

Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o.

ul. Spółdzielców 3, pok. 325, 62-510 Konin

tel. (63) 242 02 02, kom. 695-943-706

http://www.psychoskok.pl/
http://wydawnictwo.psychoskok.pl/
e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl

Spis treści

Chcę mówić

Demon mroku

Nie rozumiem

Szczęście

Po cichu

Zawsze razem 

Zło

Fotografie

Wielka miłość

Czarne to białe

Szczęście na podwórku

Niepewność

Tamten świat

Wolności dzień

Miłość po grób

Udają życie

Pożegnanie

Modlitwa

Jestem wszędzie

Błogosławiona bieda

Cel

Lepsza rasa

Artysta

Ktoś patrzy

Ten sam las

Bloki

Ciężarówki śmierci!

Kiedy dorosnę

Wiatr

Czas horroru 

Uratowani 

Zaczarowany ogród

Na rzeź przyjaciele

Gdy serce umiera

Rana

Zgubiłam młodość

Apokalipsa życia 

Rozpieszczana

Requiem

Bez litości

Poznać muszę

Polana szczęścia

Kabaret

Gdybyś zechciał

Nie wiem

Gdy księżyc lśni

Złote litery

Modlitwa koni

Gdzieś w borach zostało

Wołanie

Zacząć od nowa

Wieczna polana

Życie

Krzyk milczenia

Na plaży

Lepsze słońce

Spowiedź

Atrapa

Jasność Ci otworzę

Zabawa w życie

Czy jestem?

Oczami dziecka

Pustynia serca

Kamienne serce

Na zawsze zostanie

Bajarze

Deszczu łzy

Zawsze jest czas

Dama z kosą

Niepewność

Głupie myśli

Tańczą mimozy

Na końcu drogi

Cwał

Czarownice

Gubałówka i parówka

Świece gasną

Dlaczego nie lubisz ludzi?

Jaśnie pan 

Budujemy nowy dom 

O co chodzi?

Taniec

Gra

Gościnna ziemia

Sposób na życie

Rwanda

Wskaż drogę

Pożyczone

Bądź przy mnie

Kościół św. Jakuba

Panie Boże

Bieda

Niespokojne sny

Przewidzenie

Straszy 

Szczera miłość

Cwel

Oczy

Gorszy element

Mężuś

Raj powrócił?

Zakłamane serce

Dziecięce śmiechy

Pewność siebie

Miasteczko za lasem

Dobre serce

Nieczysta

Tą samą drogą

Leśna prawda

Szczęśliwiec

Jesienna noc

Muzyka w sercu gra

Dziewczę i górale

Bóstwo – kameleon

Tina powsinoga

Zocha

Witaj, przygodo

Zabawa z psem

Uciekamy przed śmiercią

Kołysanka

Taniec nudysty

Grom

Złota jesień

24 VII 2017

Chcę mówić

Zawsze, gdy biją dzwony,

moje serce bije mocniej

wtedy milczę – bo one

mówią sercem najgłośniej.

Mnie pozostaje tylko milczenie

i skołatane myśli od wspomnień,

bo słowa są za małe, a za wiele

odeszło, co było moje i o mnie.

Tylko w dzwonach krzyczę

krzycząc, czuję się wolna

krzyku nikt nie słyszy i ja nie słyszę,

ale jestem w dzwonach ogromna!

Bo mam dużo do powiedzenia,

dużo żalu i gryzących łez,

dlatego niech biją bez wytchnienia,

chcę mówić, dopóki życie we mnie jest!

30 IX 2017

Demon mroku

Umarł mój przyjaciel pies

ktoś mnie poprawił – zdechł…?

On był jedyny, szczery i oddany

zrobiłby wszystko dla swojej pani.

Podobnie wierna jest teraz śmierć

ona wisi nade mną jak miecz

ten Demon mroku

wiernie dotrzymuje mi kroku.

Na pieska i na nią mogę liczyć

pies wydaje głos – śmierć milczy

on oddałby za mnie życie

ona zabiera moje i pieska skrycie.

Patrzę na niebo i krzyczę

dlaczego śmierć zabrała psu życie?!

Teraz cierpliwie czeka na moje

Boże, ja się tego Demona boję!

26 IX 2017

Nie rozumiem

Przecież jadł mi z ręki

chwalił moje wdzięki

świergolił jak ptaszek

mój jedyny Jasiek!

Pluję na ciebie kochana

oddaję buziaki od Juliana

i ptaszka mowę,

jak on sram ci na głowę!

Będę jadł z talerza

wolę kochać jeża!

Ty śpij spokojnie

i wreszcie zapomnij o mnie!

12 IX 2017

Szczęście

Doceń to, co teraz masz

nim czas Ci pokaże, co miałeś

i zostanie marzeniem nasz

świat, którego nie doceniałeś.

Zauważ mnie, że tu jestem

miłość Ci wszystko wybaczy

i szukać szczęścia już nie chciej,

bo możesz szczęściem zapłacić.

Żyje się tylko jeden raz

drugi raz nic się nie powtórzy

zechciej uwierzyć, że to nasz czas

godziny czerwonej róży.

Jezus Chrystus, akryl na płótnie 18 × 24 cm

25 VIII 2017

Po cichu

Przyszła jak słońce, po cichu

prawie niezauważona

nie było nawet krzyku,

gdy była naga i zmęczona.

Nikt jej nie zapraszał,

ale nie miała o to żalu

nikt też nie rozpaczał

nigdy – nawet, gdy ją zakopali.

Odeszła bez pożegnania,

wszystko zostawiając

tylko swoją niedolę zabrała

żale w zapomnienie oddając.

28 X 2017

Zawsze razem

Chcę ubrać mojego serca myśli

w piękne słowa by do ciebie przyszły

i były, już świątecznie ubrane

na moje z tobą spotkanie.

By życie było, jak wieczne święto

bez bólu i nie, jego męką

żebyśmy chcieli cofnąć czas

i przeżyć życie jeszcze raz.

A gdy wędrówką być przestanie

życie nasze podarowane

tak razem wejść w ogrody róż

pokonując nawałnice burz.

I kiedy, już dopadnie kres

odejść razem nie gubiąc łez,

ale kiedy – to Pan Bóg wie Jedyny!

Żeby nas Przygarnął – poprosimy.

28 IV 2017

Zło

Nie uciekaj, Zocha,

ja cię bardzo kocham!

Daj się wreszcie złapać

i po pupie podrapać.

Choć jestem zło,

ale wszystko co robię – to

robię bardzo dobrze

dobijam mocno i szczodrze!

Ja cię i tak dopadnę,

że to ja nie zgadniesz,

bo jestem tu i tam – wszędzie

zawsze byłem, jestem i będę.

Zło z tego świata

służę w roli kata

lubię, gdy się mnie ktoś boi

– może tyle nie będzie gnoił…?

Maria Magdalena, olej na płótnie 18 × 24 cm

31 X 2017

Fotografie

Mała uliczko z tamtych lat,

ja tęsknię za tobą

byłaś, jak uśmiechnięty kwiat

ze złotym słońcem nad głową.

Tylko pamięć mi ciebie oddaje

bo uliczko zgubiłaś swych ludzi

śmieją się fotografie na ścianie

– wspomnień łza serce studzi.

Teraz poruszam się w mroku

przeznaczeniem moim jest trwać

uliczka nie ma, już swojego uroku

a mnie zjada rdzawy czas.

Już na naszej ulicy

nie będę płakać i bać się burz,

ani śmiać się radości, już nikt nie policzy

bo przykrył ją śmiertelny kurz…

Koniec Wersji Demonstracyjnej

Dziękujemy za skorzystanie z oferty naszego wydawnictwa i życzymy miło spędzonych chwil przy kolejnych naszych publikacjach.

Wydawnictwo Psychoskok